Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Współpraca z Polską

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Anna Mackiewicz | 2015-06-15 12:24:12
indie, handel, eksport, import, gospodarka

Stosunkowo mała obecność polskich towarów w Indiach nie jest związana z niską konkurencyjnością naszych towarów, ale przede wszystkim z faktem, iż skuteczne na tym rynku mogą być tylko firmy trwale tu obecne. Mimo licznych barier i utrudnień, Indie postrzegane są jako rynek perspektywiczny.

Dostęp do rynku indyjskiego nie jest łatwy. Z jednej strony, w ocenie państw unijnych, procedury graniczne są uciążliwe i długotrwałe, a problemy z korupcją - znaczne. Z drugiej strony wielkość wewnętrznego rynku indyjskiego jest taka, że niemal wszystko można tu wytwarzać lokalnie, w opłacalnej ekonomicznie skali. Do tego dochodzą mechanizmy ochronne rynku, zwłaszcza w zakresie towarów rolno-spożywczych, jak np. obowiązek importu zbóż tylko przez państwowego monopolistę „Food Corporation of India”, obowiązek specjalnego etykietowania towarów oraz dostarczenia na rynek towaru z co najmniej okresem przydatności do spożycia, wynoszącym co najmniej 60 proc. okresu pierwotnego. To poważne utrudnienie w przypadku towarów o niezbyt długim okresie trwałości.

Szczegółowe informacje na temat dostępu do rynku indyjskiego znajdują się na stronie internetowej Komisji Europejskiej „Market Access Data Base” – www.madb.europa.eu.

Głównymi towarami importowanymi z Indii do Polski były: materiały i artykuły włókiennicze, produkty przemysłu chemicznego, urządzenia mechaniczne i elektryczne. Handel zagraniczny w gospodarce indyjskiej odgrywa jeszcze niewielką rolę, niewspółmiernie do potencjału tego państwa.

Warto zwrócić uwagę, iż obroty handlowe Indii są porównywalne z poziomem osiąganym przez Polskę, mimo faktu, że Indie dysponują ogromnym rynkiem. Polska nie jest kojarzona w Indiach z towarami tanimi i niskiej jakości. Wręcz odwrotnie – polskie przedsiębiorstwa cieszą się tu dobrą opinią, a w wielu indyjskich zakładach do dzisiaj pracują polskie maszyny.

Polska znana jest także jako dostawca maszyn i urządzeń dla energetyki – 12 indyjskich elektrowni wyposażono w polskie turbiny i generatory. Górnictwo, szczególnie węglowe, to kolejna branża, gdzie cieszymy się dobrą renomą, tak jak przemysł spożywczy i przemysł stoczniowy.

Stosunkowo szybki rozwój gospodarki indyjskiej, jej duży potencjał gospodarczy, a także obserwowany wzrost jej znaczenia w gospodarce światowej pozwala prognozować duże możliwości dla polskiej wymiany handlowej z tym rynkiem oraz zwiększenie zainteresowania inwestorów hinduskich Polską.

 

Możliwości współpracy są w tradycyjnych branżach, w których polskie firmy mają już wyrobioną, dobrą markę:

  • górnictwo – podziemne i odkrywkowe w zakresie budowy kompletnych obiektów (w tym kopalń i zakładów wzbogacania węgla), dostawy maszyn i urządzeń górniczych oraz usług i robót dla indyjskiego górnictwa węglowego
  • energetyka – dostawy usług oraz zespołów, komponentów i części zamiennych do remontów i modernizacji (poprawa sprawności energetycznej) elektrowni zbudowanych w Indiach w latach 70 i 80 m.in. przez Elektrim i Megadex
  • przemysł obronny – w zakresie współpracy kooperacyjnej, transferu technologii i rozwijania współpracy naukowo-badawczej (R&D)

Ale też w takich obszarach jak:

  • poszukiwania ropy naftowej i gazu ziemnego „on-shore” (na lądzie) z dostawą aparatury, oprzyrządowania i oprogramowania oraz prowadzenie wierceń (odwierty badawcze i eksploatacyjne, także kierunkowe)
  • przemysł farmaceutyczny oraz aparatury i sprzętu medycznego – z uwagi na rozbudowującą się indyjską służbę zdrowia, zarówno państwową, jak i prywatną, z ponad miliardowym rynkiem potencjalnych pacjentów i konsumentów - materiałów medycznych i higienicznych oraz lekarstw
  • przemysł maszyn i urządzeń dla przetwórstwa spożywczego
  • instalacje i transfer technologii w zakresie ochrony środowiska
  • współpraca jednostek naukowo-badawczych (R&D)
     

W maju 2013 r. we Wrocławiu rozpoczęło działalność Europejskie Centrum Biznesu i Kultury INDIA CENTER, którego celem jest pomoc we współpracy pomiędzy Polską i innymi państwami Unii Europejskiej a Republiką Indii.

Centrum ma pomóc przedsiębiorcom znaleźć partnera biznesowego na potrzeby wspólnych przedsięwzięć w Polsce lub w Indiach. Inicjatywa ta może przyczynić się do zacieśnienia relacji gospodarczych między Polską a Indiami, czego efektem może być wzrost wzajemnych inwestycji oraz wymiany handlowej. W Delhi utworzono natomiast Polski Instytut Kultury.

Chociaż w statystyce handlu zagranicznego obu krajów wzajemne obroty handlowe wciąż nie przekraczają nawet 0,5 proc., to Indie są jednym z najważniejszych pozaeuropejskich partnerów handlowych Polski. Pod względem wielkości obrotów kraj ten ustępuje miejsca tylko Chinom, Stanom Zjednoczonym, Republice Korei i Japonii.

 

Czynniki sprzyjające rozwojowi eksportu i współpracy polsko-indyjskiej:

  • bardzo duży rynek konsumentów w Indiach (klasa średnia w wys. 200–250 mln osób), stwarzający możliwości zwiększania polskiego eksportu
  • szybkie tempo wzrostu PKB w Indiach
  • rozwinięta współpraca z Unią Europejską
  • systematyczne obniżanie taryf importowych
  • sukcesywne uprzemysłowienie
  • postępy w zakresie modernizacji rolnictwa
  • włączenie Indii do listy państw – potencjalnych odbiorców rządowych kredytów eksportowych
  • wzmożone kontakty bilateralne przedstawicieli organizacji samorządu gospodarczego i administracji samorządowej (UM Gdańska, Krakowa, Wrocławia oraz Łodzi), w tym na najwyższych szczeblach
  • aktywna działalność promocyjna Polski (np.: organizacja seminariów PAIiIZ prezentacji sektorowych przez PAIiIZ S.A., E&Y, DZP; uczestnictwo w imprezach wystawienniczych)
     

Czynniki mogące ograniczać eksport oraz współpracę polsko-indyjską:

  • niski stopień zróżnicowania struktury towarowej polskiego eksportu
  • niski stopień przetworzenia eksportowanych produktów
  • uciążliwość i długotrwałość indyjskich procedur celnych, utrudniających rozwijanie wymiany handlowej
  • brak instytucjonalnego wsparcia polskich eksporterów na rynku indyjskim
  • brak polskiej marki, rozpoznawalnej na rynku indyjskim – np. marki przemysłu medycznego, kosmetycznego
  • brak polskiej technologii w dziedzinie zaopatrzenia wojskowego
  • brak współpracy z indyjskimi zakładami zbrojeniowymi